بازی عکسهای جوات بلاگرها در وبلاگستان به مذاقم خوش آمد و همه عکسهای جوات بچه ها را دیدم. انصاف نبود حالا که کودکی همه را دیده ام، بچه گیهای خودم را به کسی نشان ندهم.
اما بازی هفت آرزو. منتظر نماندم که کسی دعوتم کند چون آنهایی که مرا می شناسند می دانند که همیشه می گویم: مواظب آرزوهایتان باشید. عادت خوبی است که آرزوهایمان را از یاد نبریم.
1. من صلح و آشتی را دوست دارم و برای جهان و کودکان دارفور، غزه، صیدا، عراق، افغانستان و هر جایی که جنگ هست، صلح و آرامش آرزومندم.
2. دوستدار آزادی ام و آزادی همه آنانی که زندگی را از پشت میله های زندان می بینند و یا گرفتار خودکامگی دولتهایشان هستند، آرزومندم.
3. برای همه مردم سادگی و دوستی میخواهم.
4. کاش همه فاحشه ها، که بهترین لذتهایشان را می بخشند، یکروز واقعا لذت ببرند.
5. هیچ مرز جغرافیایی، زبانی، مذهبی، قومی و.. بین آدمیان نباشد.
6. غم نان برای هیچکسی نباشد.
7. خودم را یله رها کنم و بی هیچ دغدغه ای کتاب بخوانم، بنویسم، چای بنوشم، سیگاری بکشم و به ثانیه ها فخر بفروشم.