هر کسی جای خدا بود ٬ شاهد این روزگار و این زمین زار

دست کم معجزه ای می کرد برای بچه های بی کس و بیمار

اگه دیوار کجی ها رفته بالا تا ثریا

دست معمار خدا بود خشت اول من و ما

چه عیبی داشت اگه فردا جهان بهتر از این می شد

خدا می رفت و یک مادر پرستار زمین می شد

اگه کفر کلام من ٬ یکی حرفی بگه بهتر

وگرنه بازیه واژه ست ٬ نمی بازم منه کافر

صدای زنگ بی رحمی سر هر کوچه و برزن

به گریه میرسه از درد دل سنگ و دل آهن

فقط ای کاش...

خدا می رفت و یک مادر پرستار زمین می شد

                                                               زویا زاکاریان